Svit ae. 57 Perfidus, aut docilis tandem meliora feqttatur: Quum potius diras quafcunq s huc aduocet artes, Et Dominum contra toto ruat impetepneeps, In fano huore macens, animumque malignum Ille Dei iufsisfeius fi quando feuera Iuftaqueiudicia exequitur,fs.uifsimtss vitor') A fer at,&folo ajfeffu pura omniafoedet, Atq 3 adeo prauis hominumfe mentibus indat, Exitio fefeatque homines ruiturus eodem, Dum [celera, hortatur, ctliqut obliuiafuadet. Mira Dei,proh, confilta, incomprenfaq s virtus! Hic igitur Dimtni vereinfcrutabtle numen lam tacitus tandem fupplex Epicurus adoret. Sic fua quandoquidem exfequitur Deus, hoHe minifiro, Confilta, atq 3 volent peragit quicur.q, volebat: Sic tamen vtfi quod vitiumfuit,illud ab hofte Eluxerit, & generis Ufafemel indole noftri, ’ ! Sponte fua. Haud etenim vitij Deus aullor in vllo eft. Interea Deus hic vere eft qui citer afo lus Molitur: nullus nec eum labor vrget agentem, , T ranquillus placida fecum fed pace quiefeit: Etquanuis totfafta hominum, tot deniq 3 motus, Tot regat & ftatuat rerum facies^ vicesque, Confiliumfemper tamen immutabile feruat, O mira, b nulli fatis enarrabilis vnquam,