Volltext Seite (XML)
S. Mateja, 23. 24. 41 27. Beda wani, pismawučeni a fariscjo- wjc, tajency, dokclž sće podobni wobčle- nym rowam, kotrež so člowjekam zwouka rjane zdadža, znutřka pak su polne kosei raortwych a wšeje nječistoty. 28. Tak drje tež wy zwonka člowjckam sprawni so zdaee, znutřka pak sće polni tajenstwa a njeprawosće. 29. Bčda wam, pismawučem a farisejo- wje, tajency, kotřiž twariće rowy profetow a debiće wopomniki sprawnyeli,* 30. A prajiće: Hdy byehmy žiwi byli w dnjach našieh wćteow, njebychmy jich towařšowje byli w krewi profetow. 31. Tak dawaće wy sami sebi swčd- čenje, zo sće dźčći tyeli, kotřiž su pro- fetow morili. 32. Tež wy napjelnjeće mĕru wašich wćtcow.* 33. Hady, ješćeřči splaho, kak ćeknjeće sudej lielskeho wolinja? Wyše 3, 7. 34. Tohodht, lilej, sćelu ja k wam pro- fetow a mudrych a pismawučenyeh, a z nich budźeće (nčkotrj'eh) morić, a křižo- wać, a z nich budźeće (nčkotryeli) šwikać w swojich synagogacli a přesćĕhać wot mĕsta k mĕstu; 35. Zo by přišla na was wšitka sprawna krej, kotraž je rozlata na zemi, wot krewje sprawnelio Abela liač do krewje Zaeha- riasa, Barachiasowelio syna, kotreliož mo- rišće mjez templom a woltarjom.* 1. M6jz. 4, 8; Ilebr. 11, 4. 36. Zawĕrno praju wam: Wsitko to přińdźe na tutćn splah. 37. Jeruzalemje, Jeruzalemje, kotryž moriš profetow, a kamjenjuješ tych, kotřiž su k tebi pćslani, kak často chcych twoje dźčći zhromadźić, * tak jako pata zhro- madźuje swoje kurjata pod swoje křidla; ale ty noelicyše! 38. Hlej, waš dom wostaji so wam pusty. 39. Přetož praju wam: Njewohladaće mje wjacy, hač rjcknjećo*: Žolmowany budź, kotryž přildiadźa w mjenje Knjeza. STAW XXIV. Jčzus wčšći zapuseenje templa a napomiua, zo byeliu ludźo zawjednikow so hladali, kotřiž přińdu, a spomina na přieliodne w6jny a pře- sćĕhanja, na falšnyeh Klirystusow a falšnych profetow. Wĕšći wo přikhadźe Syna ełowjeka a znamjenjach na słćneu, mĕsaeu a hwĕzdaeh, ko- trež budźa před tym widźeć. Tež praji, zo je su- dny dźeń njeznaty; a rĕči wo swćrnym a złym wotročku, a zo mamy tohodla přeeo kedźbować. A Jĕzus wuńdźe z temphi a woteńdźe. A jelio wučownicy přistupicliu, zo bychu jemu tcuiplowc twarjenja pokazali. Mark. 13, 1; Luk. 21, 5. 2. Wćn pak wotmołwjejo rjekny jim: Widźiće to wšitko? Zawĕrno, praju wam, tu njewostanje kamjeii na kamjenju, ko- tryž by rozbity njebyl. Luk. 19, 44. 3. Hdyž pak wćn na Wolijowej liorje so posydny, přistupichu wučownicy sami k njemu prajicy: Praj nam, hdy so to stanjc? a kotrc budźc znamjo twojeho přikhada a skćnĕenja swčta?* 4. A wotmolwjcjo rjekny jim Jčzus: Hladajće, zo by was nichtć njczawjedl. Iif. 5, 6; Kol. 2, 18. 5. Přetož ninozy přiiidu w niojim mje- nje prajicy: Ja sym Khrystus; a zawjedu mnohich. 6. Budźeće słyšeć wo wćjnaeh a wo wćjnskich powĕsćacli. Hladajće, zo byšće 29. t. r. chceće česć wopokazować tym, kotrycliž su waši prjedownicy zabijeli. — 32. t. j. přez morjenje Messiasa. Jĕzus njeswari farisejow, zo rowy profetow česća, ale porokuje jim to, zo při tom swojich prjedownikow lianja, hač runje sami lĕpši njejsu. — 35. t. j. zo byšće khostani byli za wšitku njewinowaće rozlatu krej wot prĕnjeho njesprawneho zamordowanja liač k poslednjemu, wo kotrymž swjate pismo powĕda. — 37. t. r. sym was napominał, zo byšće so ke mni wobroćili a pod mojim zakitom Hožemu sudej ćekli. — 39. Doniž mje za Messiasa njespoznajeće, prjedy wam njebudźe pomhane. XXIV. 3. Wučownicy myslachu sebi, zo zapusćenje mĕsta Jeruzalema a Jĕzusowy přikhad k poslednjemu sudej so nadobo stanje, dokelž bĕ w6n wjacy kr6ć wo wobĕmaj nadobo rĕčał; wobaj podawkaj staj skutkaj Božeje sprawnosće a inataj podobnosć. Tež w tutym stawje so wobaj bjez wosebiteho rozeznawanja wopisujetaj.