Volltext Seite (XML)
Katholski list s. japoĕtoła .Takuha, 2. 3. 307 22. Widźiš, zo wera jelio skntkam pomhaše, a ze skutkow hu wera doko- njana?* 23. A dopjelnjcne hu Pismo, kotrež praji: „Ahraham jc weril Bolm a to při- liči so jemu jako sprawnose", a hu mje- nowany přeecl Boži.* 1. iroj-/.. 15, 6; Kom. 4, 3; Gal. 3, 6. 24. Widžiee, zo so elowjek wosprawnja ze skutkow a nic z wery sameje? 25. Njehu podohnje tež kurwa liahah ze skutkow wosprawnjcna, posřow při- jawši a na druhim jmeu jieli wupušćicy?* Jos. 2, 8—15, 26. Přetož jakož je eelo hjez duclia mortwe, tak je tež wera hjez skutkow mortwa. STAW III. Rozsud/nje lirecbi jazyka; jon prawje rjadować je ćežko; přidawa rozdźel nijez zeińskej a nje- lijeskej mudrosću. N wedź Hjehudźee mnozy wučerjo, moji hratřa, zioy, zo zmejeee eezše si o 2.Přetož wmnohim postorkujemy wšitey. -Telizo što w reei njepostorkuje, t<5n je dokonjany inuž, zamože tež cyle ečlo na wuzdźe wokoto wodźie. 3. lidyž pak konjom wuzdy do huhow dawamy, zo hychu nam powolno hyle, tež cyle jicli ečlo wokolo wodźimy. 4. Hlcj, tež lodźe, su-li wulke a wot sylnych wčtrow pohrožonc, wohroeeja so ze snadnym wjeslom, lidźež tldčenje tolio cliee, kotryž je wjcdźc.* 5. Tak jc tež jazyk maly stawčk, a wulkeho so khwali* Illej, kak mdlički wolień, kak wulki lčs zapali! 6. A jazyk je wolień, swčt njespraw- nosee.* Jazyk je postajeny mjez našimi stawami, kotryž wonječisei cyle ečlo a za- pyri kolo našeho naroda, sam zapyrjeny wot liele.** 7. Přetož kožda jiřiroda zwčrjatow a pta- kow a tažatych a druhich so skludźuje a hu skludźcna wot člowječeje přirody; 8. Jazyk ]iak njezamńže žadyn čłowjek sklndźie, njepokojne zle, potny smjert- nelio jčdu.* 22. Abraliamowe wospr.awiijenje <lrje niřješe te/, swoj korjeń wo wřrje, tola wřra sama wo- sjirawnjenje njedokonja, ale skntk poslušnosće, kiž liř ptod wřry; a wera sama so ze skutkom poslušnosće posylni a wudokonja. — 23. Abraliamowa wera do slulijenja Jioželio, zo tiudźo wotc mnohich ludow, bĕ korjeń jclio wosprawnjenja, dokelž so w podwolnej poslušnosći liolm tobodla cyle podćisny, tak zo chcyše tež najćežši skutk dokonjeć a swojelio syna woprować, a tćnle skutk be płod wosprawnjenja, kotrež so jemu tebdy jeno njepřiliři, ale kotrež bř, sebi ze skutkom za- słužił a nřtko liakle bu mjenowany přećel Jioži. — 25. Kaliab lm wosprawnjena, ilokelž Im pře- lutowana we wotsudže mřsta Jerieho; ale tež wona, liac runje bĕ njepocćiwa žonska, liu swojieh skutkow dla wosjirawjena, dokelž bĕ woblionjerjow, kotrajž do slubjenelio kraja přińdźeštaj, zo byštaj jon zeznałoj a ]iotom Israelitow nawjedowałoj, zakitała a mjelčo z mřsta pušćiła. 'I’ež to bř skutk wĕry, a tohodla drje može so jeje wosprawnjenje tež wĕrje připisować (llelir. 11, 31); dokelž wřra pohnu ju k doliremu skutkej a z. tutyin tiu jeje wosprawnjenje dokonjane. III. 1. 2. Swjatemu japoštołej so njelulii, zo so wĕra, kotraž ma so w dobryeli skutkach pokaz.ować, w rĕčacli a powučenjacti wozjewja. Sami so noelicedźa polřpšić, ale druliieti wuřa, napominaja a swarja. Tobiidla na]iomina japoštoł, z.o tiyclm sii k wučcnju njećišćeti, (loketž so z tym wjetšenm zamołwjenjn a krućišenm sndcj wustajeja; jiřctož, liač riinje drje so we wšelakicli wčcach přebrĕšimy-, najčasćišo tota so z rĕču přeldiwatamy, tak zo ton, kotryž swoj jaz.yk wob- luiježi, tež wšitke w druliicli stawacb ćřła bydlace požadosće (lerje rjaduje a nuiže tolioilla jako dospołny mnž płaćić. — 4. Jakož ton, kiž ma liubu konja na wuz.dźe, cyłeho konja wodźi, jakož tiin, kiž wjesło łodźe w rucy dźerži a je wodźi, cyłu łodź wobroća, tak ma tež ton cyłe ćĕło w mocy, kiitryž ze swojim jazykom njelirčši. — 5. t. r. so wulcy čini z tym, štož z.amože. — (i. 'l’ež jazyk, liač rnnje mały stawčk, je runja wolmjej, kiž cyły lĕs zapali; tak je tež jaz.yk takrjec swĕt njesprawnosći, dokelž so z. nim přemnolio a wšelako lirĕši. ** Jazyk wutmdźa wšelake požadosće a wabi k wšctakim hrĕcham, z kotrymiž so ć.eło wonječesći, a kazy tak koło žiwjenja, t. r. cyłe ži- wjenje, kotrež je na koło podobne, kotrež z narodom so wjerćeć započina a potom liař do smjerće břži. Jazyk, bdyž je sam zapyrjeny wot liele, t. r. lulyž reči łžu, zawisć, lianjenja atd., kazy čło- w-jeske žiwjenje wot naroda hač do smjerće. — 8. Mjez tym zo moža čłowjekojo wšitke dźiwje zwĕ- rjata sklndźeć, njemćža na swojim jazyku cyte dobyć, ate jakož jĕd čłowjeka mori, tak rĕči tež jazyk jĕdojte słowa, kotrež wjele złebo a wjele škody načinja.