Volltext Seite (XML)
388 List s. japoštola Pawoła na Hebrejskich, 11. 29. Z weru překročichu čerwjene morjo jako po suchcj zemi, mjcz tym zo buclm Egiptowscy to spytawši požrčći.* 2. M6jz. 14, 22. 30. Z wčru padnychu murje Jerieha po wobkhadźe na scdmi dnjach * Jos. 6, 20. 31. Z wč.ru njezahiny kurwa Itahab z njewčriwymi, dokelž bč wobhonjerjow z pokojom přijala.* 32. A što bych hišćc prajil? Přetož čas by mi njedosahał, bych-li powčdal wo Gedeonje, Baraku, Samsonje, Jefće, Davidźe, Samuelu a profetach,* 33. Kotřiž z wčru předobychu kra- lestwa, činjachu sprawnosć, dćstachu slu- bjcnja, zatykachu khlamy lawam,* 34. Wuhašowachu nawal wolnija, wu- ćcknychu wćtrosći mječa, zestawachu z khorosće, buchu sylni we wojowanju, wotehnachu wćjska cuzycli,* wobĕ wudwjernje a wjeřcliowc kliĕžinycb duri z jelinjećowej krewju w nadźiji, zo jandžel, kotryž egiptowski prĕnjorod morješe, jich přelutuje, dokelž be ltoli tak slubił. 29. / doweru, z kotrejž to ĕinjachu, bĕ wĕra zjednoćena, zo može jicli iioh přez morjo jakož po suchim wjesć, a tale wĕra pohrachowaše Egiptowskim, a tuž hucliu wot morja pćžrĕći. — 30. Eoh sam bĕ poruĕii, zo maju Israelitowje na sedmi dnjacli, koždy dźeń jćnu Jericlio wobeńć, na sedmyin dnju pak sedm kroć, 35. Žony dćstawachu swojicli mortwych přcz wot-smjerće-wstaćc; drtizy pak bu- chu rozćahowani wuswobodženjc njejtři- jimajcy, zo byclui nadešli Ičpše 'vot- mortwych-wstaće.* 36. Druzy pak znjcscchu lianjenja a šwikanja, k tomu tcž pnta a jastwa;* 37. Buchu kamjenjowani, z pilu roz- rčzani, spytowani, z mječom sćcći wu- mrčcbu, khodźaelm wc wowčich a koza- cych kožach, tradajcy, ćčsnjeni, rudźeni,* 38. Kotrychž swčt hćdny njebčše, blu- dźaclm w pusćinach, w horach, w jtrćz- dnjeiicach a jamach zcmjc* 39. A ći wšitcy zc swčdčenjom wĕry khwaleni, njedćstachu slubjenja,* 40. Mjcz tym zo jc Bćlt za nas lĕpše postajil, zo njebychu bjcz nas přišli k do- konjanosći.* honjeijow a zakitaše jeju, a toliodla njezahiny z druhimi njewĕriwymi při dobyću kraja. — 32. I)o- kelž do Bolia tak kruće werjachu, ĕinjaclm sudnicy a kralowje a profetowje zjawne a wulke dźiwy, pokazowacliu njewšĕdne poĕinki, dostachu to, štož bĕ so jim slubiio. — 33. Na přikład Daniel, kiž praji, zo je lSoh swojelio profetu posłał, zo by lawam klilamy zawrĕł, zo jemu škodźić njemohłe. — 34. Třom młodźencam w žehliwej pjecy nješkodźeše surowe płomjo; David, Elias, Eliseus bncliu spodźiwnje zakitani před mjeĕom swojich njopřećelow; Samson wstany z kliorosće; sudnicy, David, Makkabejscy bratřa předobyclm cyle spodźiwnje mocnycli njepřećelow. — 35. Wudowa w Sarepće dosta swojelio syna, kotreliož Elias, a Sunanritiska žouska swojelio syna, kotreliož Eliserrs wot mortwycli zbttdźi. Eleazar a druzy buchrr ćĕsnosćeni, a wttmrĕehu radšo, dyžli zo byclirr ze za- prĕćom wĕry dalše žiwjenje sebi zdźerželi, so dowĕricy, zo liišće krasnišo wot mortwych wstanri, dyžli tamni, wot jirofetow zbudźeni. — 36. Jakož sedmjo makkabejscy bratřa ze swojej nraćerjtr. — 37. I’rofeta Jeremias liu w Dafne w Egiptowskej a profeta Zacliarias, syn Jojady, brt w templo- wym přerldworje kamjenjowany; profeta Isaias bu po poruĕnosći krala Manassa z piłu rozrĕzany; druzy buclitt ćĕsnosćeni, zo byclirr wĕru zaprĕli, kral Acliab da iiinohich profetow z nijccom morić; profetowje nošacliu z cyła drastu, kotraž wobćežowaše. — 38. Kic jako bychu woni sweta iiodni njebyli, wopnšćiclm jćn a bĕchu ze sebjezaprĕćom žiwi, ale lirĕšny swĕt njebĕ jicli hodny. Nĕkotři jako Elias błudźaclm w pusćinje, druzy jako makkałiejscy bratřa w lioracli a škałobacli a jtiniacli. — 39. Wšitcy ći bĕcliu tak krući we wĕrje liaĕ do smjerće, a tola liłowne wopřijeće swojejc wĕrj% přikliad slnbjeneho zbožnika, njedoĕakachu, liaj tež po smjerći dyrbjaclm liišce dołho ĕakac, łiaĕ zbožnik jim wumoženje připowĕdować přińdźe. — 40. Boli je so za nas wjele lĕjije starał, slubjenje dopjelniwši a wumćžnika posławši, tak zo mamy w žiwjenju dźĕl na jelio linadźe, a zo možeiny po smjerći k zbožnosći přińć. Tamni potajkim, kotřiž z krutej wĕru so wuznamjenjaclm, nje- přińdźeclm před liami a bjez nas k dokonjiinej zbožnosći, kotraž liakle z druhiin přikliadom Kliry- stnsowym nastupi; tehdy dostanje tež ćĕło swoje niyto a cyły ĕłowjek zbožnosc. Ildy by doko- njana zbožnosć liižo w ĕasn wotcow zastupiła, njebyclimy so ani narodźili a woni byclm bjez nas k dokonjanosći přišli. Po łiožej radźe pak je slubjenje łiakle nĕtko dopjelnjene, zo byclimy wšitcy, my a stari wotcy z nami, k dokonjanosći přišli.