Volltext Seite (XML)
List s. japoštoła Pawoła na Hobrejskich, 10. 383 2. Hewak byeliu přestale woprowane bye, dokelž woprowaey,jonu wueisćeui,nje- byeliu žanolio lireclia wjaey wĕdomi byli:* 3. Ale přez nje stawa so wopomnjeee brčeliow krtždoletnje;* 4. Přetož njembžne je, zo byebu jłřez kr<‘j bykow a kozlow lirčelii so spušeo- wale.* • r ». Tohodla praji do swčta zastupujo: „Wojłora a dara njejsy elieył, ale ečlo sy mi wuliotował.* p s >39 7 b. Spalne wopory a (wojiory) za lirčehi njesjłodobaclm so tebi. 7. Teluly rjeknyeb: Illej, du; w spo- čatku knilii je pisane wo mni, zo byeh l's. ;ifi, 8. | činil, Božo, twoju wolu.“ ( Z tym) zbčlia prčnje, zo by postajil drulie.* 10. A w tutej woli smy swjatoseeni přez woprowanje ćčla .Tčzusa Khrvstusa jčnu na přeeo.* 11. Koždy mčšnik mjenujey stoji, zo by w.ščdnje słužił a te same wopory často woprował, kotrež ženje hrčehi wo- tcwzae njemoža. 12. Tonle pak, jedyn wojior za lirčehi wojłrowawši, sedži na wččne na jirawiey činil, Božo, twojn wolu.' 1 ’ 8. Wyšo prajo: Wojiorow a darow, a sjialnyeh wojłorow za lirčeh njejsy ebcył, a njesjiodobaehu so tebi, kotrež jio za- konju so wojmija; 9. r J' l ehdy rjeknyeh: Hlej, du, zo byeli 13. A čaka dale, „hač budźa jłoloženi jelio njepřećelowje jako jiodnožk jeho nOliow". * l’s. 10(1, 2; J. Kor. 15, 25. 14. Přetož z jenym wojiorom je wdn zdokonjal do wččnosće tyeli, kotřiž swja- tosćeni bywaju.* 15. Swčdči pak nam tež Dueh swjatv. Přetož hdyž je jirajił: | 10. „To jiak je słub, kotryž z nimi 2. Ildy bychu wopory tycli, hotřiž ■/. ninii lJolm słuža, wučisćeli, njebycliu so woni dale jako lirĕšnicy čuli, ale jicli swčdomjo by jim swčdčiło, zo su sprawni a tuž njejiyclm wojiory wo- spjetować trjetiali. — 3. t. r. kožde Ičto wopominaju so tamne Jirčdii a wopruje so zu nje, zo byełin spušćene liyle. Wyšši mčśnik wuznawa płi woporje w mjenje ludii nadrobnje brčclii, kotrež so w ličhu leta skućiehu. —■ 4. ltrčcbi, kotrež so z dnšu, z wolu dokonjeju, njemoža so jiie/, cyle zwonkowne wopory zničić. — 5. Zo starozakońske wopory k wiijednanju ełowjekow njedosaliaju, a 7.0 Jićli dosjiołniši wopor žada, je so łiižo w 39. jisaJmje wešćiło ze słowami, kotrež drje David najprjedy sam wo sebi praji, kotrež jiak so woprawdźe dopjelnicliu w Klirystusu jiři jelio woeło- wječenju; přetož lJcib be jemn ćĕło jiřiliotował, kotrež račješe ua mčsto dotalnyeli wojiorow stupić, a eyle jeho wolu liač do sameje smjerće činicy, werny jemu postušny wopor być. — 7. t. r. Iidyž mi ćeło jiřepoda, bdyž mčjaeli so wočłowječić, slnbicli we wšim tebi jiosłnšny być, twojej woli so eyle podćisnyć. — !). '/. tutynii słowami, z kotrymiž IJoli swoju njespokojnosć ze wšemi starozakoń- skimi wojiorami wupraji, zbelia je a staja na jich inčsto drulii, wopor Klirystusowejo dospołneje jiosłušnosće. — 10. I’řez tule wolu Božu, kotraž dospołrm posłušnosć Syna lloželio žailaše, smy so z Jiolrom wujednali a biicłuuy swjatosćeni; w tej posłušnosći woprowaše Jčzus Khrystus swoje ćčło jako wopor na křižu. — 12. Starozakońscy mčšnicy wospjetuja dźeń wote dnja w swjatnicy swoje wopory, kotrež Boha wujednać njezamoža, JChrystus pak woprowaše jenički wopor, kotryž lirčciii zniři a je nĕtko za wšĕ časy do njebjeskeje swjatnicy zastupit a ma dźčl na Božej krasnosći, sedźo na prawicy Božej. — 13. t. r. njewopušći znowa njetijo, zo by so woprowat, ale wočakuje na pra wicy ltožej sedźo plody wopora, zo so wšitcy jelio přećiwnicy jemu podćisnu. — 14. '/. jenym wo- jiorom je Klirystus přeboliate linady dobył, kotrež zamoža wšitkicli wot hrĕcliow wučisćić a swja- tosćić, kotřiž sebi wc wĕrje do Klirystusa tute hnady přiswojeju. Hdyž tudy, jakož tež na nčkii- trycli druliicli mĕstnacli lista so wuzbĕhuje, zo je Klirystus ze swojim jeničkim woporom na křižu wšitkicli čłowjekow tirĕchi zničił a linaily wozboženja za wšitkich přihotował, a zo tohodla drulieho wojiora trjeba njeje, njerĕči so tola přećiwo woporej Božeje mšĕ, kotraž so wot słonea sktiadźenja liač do jelio khowanja po wšim katholskim swřće wopruje. / tym so wuči, zo Klirystus znowa swoj krwawny wojior na křižu wobnowjeć njetrjeba, ate zo jenički dosaliaše k dospolneinu wu- jednanju njebjeskelio Wotca; Boža mša njeje druhi wopor, ale ton samy, kotryž njekrwawnje na wščcli mĕstacli krwawny wopor jako přitomny předstaja a jelio płody wšitkim přiwobroća. T6n samy wyšši mĕštiik Jčzus Klirystus, kiž w njebjesacli stajnje swojenm Wćt.cej zasłužby swojeje bo- losćiweje smjerće wopruje, podawa na zemi toliorunja bjez přestaća swoje linady we woporje Bo- žeje mšĕ; woboje je trĕbne k wozboženju čłowjekow.