Volltext Seite (XML)
Łotrymž tež slubi, zo chco wĕc z nowa přepytać, hdyž tribun Lysias z Jeruzalema do Caesareje přińdźe. NadźijeSe so tež, zo jemu Pawoł pjenjozy poskići, hdyž jeho pušći; tohodla z niin přećelnje wobkliadžowaše, tež mćžachu wĕiiwi w Caes<m;ji k njemu khodźić a jemu posłužeć. Ildyž bĕ Pawoł nimale dwĕ lĕćo w Caesareji, bu boliot Folix přesadźeny a jeho mĕsto nastupi Porcius Festus. Tež tutolio prošacliu Židźa, zo by jim l’awoła pře- I'odałj^ won njezwoli do tołio, ale žadašo sebi, zo bychu do Cacsarejo přišli na njeho skoržić. To so tež sta. Dokelž pak swojo njcsprawno skćržby dopokazać njemćžaehu a Pawoł wustojnjo so zamołwjcše, spćzna bohot, zo jo bjez winy, a zo ma jeno wo nabožnych wuĕbach drulio přcswĕdĕenjo haĕ Židźa; njomćžeše jelio toliodla wotsudźić, alo z bojosće před židami wopraša so I’awoła: „Cliceš do Jeruzalema liić a tam přede mnu sudźeny być?“ Pawoł spćzna hnydom strašnosć, kotraž jeho žiwjonju lirožeše, hdy by (1 ° t°ho zwolił; tohodla praješo, zo sobi žada wot kejžora sudźeny być (Jap. sk. 25, 11). Widźcnjc, kotrež mĕjcšo w nocy na spoĕatku swojełio zajeća, a tož nadźija, zo luk najprjedy do Roma přińdźe, polinu jelio, zo tajlcu žadosć zjewi. Bohot mĕješo nĕtko diĕjšu rozprawu kejžorej wo cyłej naležnosći podać, a mjez tym zo ju dźĕłaše, přińdźe do Caesareje ze swojej sotru Bernico młody kral Hcrodes Agrippa II., kotryž bĕ zo židowskimi nabožnyini naležnosćomi znaty. Fostus nadźiješo so, zo wot njeho wšelake zlioni, štož by mćhł do swojejo rozprawy stajić, a tuž da Pawoła přiwjesć, kotryž tu před wosobnymi posłucharjcmi ze zahorjenjom křesćansku wĕru zamołwješo, tak zo kral wuzna: „Tćn ĕłowjek by uićlił so pušćić, njeby-li był na kejžora so wot- wołał.“ (Jap. sk. 26, 1—32.) Pawoł bu nĕtko přećelnemu stotnikej, z mjenom Julius, iiřepodaty, kiž mĕješo jelio do Roma z druhimi jatymi dowjesć. Nazymu lĕta 60 p. Khr. wotwjozo so z Ćao- sareje. Lukaš a Aristarclms jelio přowodźeštaj. Dokelž bĕ ĕas za pućowanjo po morju liižo strašny, radźeše Pawoł, zo byclm přistaw hladali, hdźež bychu mćhli přcz zymu wostać; ale na njeho njeposłuchacliu, chcychu přod zymu liaĕ do přistawa Foenieo na kupje^ Kreta dojĕć, a tam přezymować. Tola na dalšim puću nawali so surowy wichor, kotryž łćdź do najwjetšeho stracha přinjeso. Pawoł pak zmĕrowa ludźi, jim lubjo, zo niclitć wo žiwjenjo njepřindźe. „rřetož tulo nćc jo jandźel Boži ko mni stupił, ko- tremuž ja słušam a kotroinuž ja słužu, prajo: Njebćj so, Pawole, ty dyrbiš před kojžora stupić, a lilej, Bćh je tebi wšitkich darił, kotřiž so z tobu wjezu.“ Třinaćo dnjow a nocow trajoše wichor a mjotaše z łćdźu; w štyrnatcj nocy pytnycliu, zo liłubina nahlo wotebĕra, a tuž wućisnycliu kćtwicy, zo bychu na skały njozajĕli. Hdyž bĕcliu po IV wołowej^ radźo wšitcy z jĕdźu so posylnili, zbĕłinychu kćtwicy a dacliu łćdźi na skału zajĕć; łćdź drje so rozłama, wšitcy pak přińdźoehu zbožownjo na kraj a zhonichu, zo jc to kupa Malta (Jap. sk. 27, 1—44). Wobydlorjo iiřijachu jich přećelnje; za Pawoła, kiž tu dźiwy skutkowaše, starašo z wosebitej lubosću boliaty Roinjan z mjenoin I’ublius, kotryž mĕješe tam wulko kubła, a Pawoł so jemu z tym dźakowaše, zo jeho khoreho nana wustrowi. Tři mĕsacy so minychu, prjedy haĕ wjedro dowoli, dalo pućować. I’awoł stupi z druhimi jatymi na alexandrisku łćdź a přińdźo tak w nalĕću 1. 61 do Italije, do mĕsta Puteoli. Wottudy dźĕchu pĕši do Roma, zwotkelž jim křosćonjo liaĕ do Forum Appii napřećiwo přińdźechu. A hdyž Pawoł jicli wuhlada, dźakowašo so liohu a naby dowĕry. 10. Tak bĕ so dopjelniło, za ĕimž Pawoł dołho žadaše; wćn bĕše w Romje, a clicyše tu w srjcdźinje iwlianskeho swĕta křesćanstwo wobkrućeć. Jomu dźĕše so lĕpje dyžli druhim jatym; mćžešo sain za so bydlić, jono wojak, kiž jcho stražowaše, wosta při mm. Dokelž so Pawoł boješe, zo su Židźa tež w Romje na njeho skoržili, clicyše wćn linydom jich powuĕić, zo by sebi jicłi dowĕru dobył, a tež woni sebi to žadachu. Postajenym dnju prĕdowašo jim wot ranja haĕ do wjeĕora a dopokaza swoju wuĕbu