Volltext Seite (XML)
Japoštołske skutki, 6. 7. 181 2. Tuž powolachu ći dwanaćo mnoliosć wučownikow, a rjeknychu: Njehodži so, zo bychmy my slowo Bože wopušćeli a blidam služili* 3. Tohodla wubjeřće, bratřa, ze sebje sedm mužow dobreho swĕdčenja, polnych Ducha swjateho a mudrosće, kotrychž postajimy na tuto wobstaranje. 4. My pak wostanjemy pilni w mo- dlenju a w službje slowa * 5. A ta rčč zespodoba so wšej mnoho- sći. A wuzwolichu Sćĕpana, muža poł- neho wĕry a Ducha swjateho, a Filipa a Prochora, a Nikanora a Timona, a Par- mena a Miklawša, přikhadnika Autiochij- skeho.* B. Tych stajichu před japoštołow, a pomodliwši so kladźeehu rucy na nich. 7. A Knjezowe slowo rosćeše, a ličba wučownikow w Jeruzalemje rozmnoži so inćcnje; tež wulka črjćda mĕšnikow bu wĕrje poslušna. 1 8. Šćĕpau pak, połny lmady a mocy, činješe džiwy a wulke zuamjenja w ludźe. 9. Zbĕhnychu pak so nĕkotři ze syna- gogi, kotraž rčka Libertinskich a Cyren- skich a Alexandrijskich, a tych, kotřiž bĕchu z Cilicije a Asije, a wurĕčowachu so ze Šćĕpanom.* 10. A njemćžachu so sprĕć mudrosći a Duchej, kotryž (z ujeho) rĕčeše. 11. Tuž namolwichu mužow, zo bychu prajili, kak su jeho slyšeli hanjace slowa rĕčeć přcći wo Mćjzesej a přećiwo Boliu. 12. Tak našćuwaehu lud, a staršich a pismawučenycli; a přistupiwši hrabnyclm jeho, a přiwjedźechu jeho do rady. 13. A postajicliu falšnych swĕdkow, kotřiž prajachu: Tćn člowjek njepřestawa rĕčeć slowa přećiwo swjatemu mĕstu a zakonju. 14. Přctož smy jeho slyšeli prajić: Jĕzus tćn Nazaretiiski zapusći tuto mĕsto a přemĕni postajenja, kotrež je nam Mćjzes podał.* 15. A hladajcy na wšitcy, kotřiž w radźe wobličo jako wobličo njeho widźachu sedźachu, jeho a. STAW VII. Šćĕpan, lidyž bu jemu dowoluosć k wotmołwjenju data, rĕči wjele wo zwjazku Božim z Abrahamom a jelio potomnikami, wo Mćjzesu a wućehnjenju dźĕći israelskicli z Egiptowskeje, wo stanje sluba a wo templu wot Salomona natwarjenym, Zidam porokujo, zo su woni a jich wotcowje so Duchej swjatemu stajnje spjećowali. tldyž pak praji, zo Jĕzusa widźi na prawiey Božej, bu kamje- njowany. Swĕdcy wotpołožichu swoju drastu k nohomaj Saula, Šćĕpan pak modli so za k am j enj o w arj o w. Rijekny pak wyšši mĕšnik: Je-li tomu tak? 2. A wćn rjekny: Mužowje, bratřa a wćtcy, posluchajće! Bćh krasnosće zjewi so našemu wćteej Abrahamej, hdyž bĕše w Mesopotamiji, prjedy dyžli bydleše w Charanje,* 2. Japoštołowje bĕchu dotal jałmožnu sami rozdźĕleli; lidyž pak wĕriwi přibĕrachu, njemožachu wučenje a rjadowanje zamćženja sami dokonjeć, tohodla přewostajichu mjenje wažnu, poslednju wĕc druhim mužam. — 4. t. r. my wobstaramy Bože słužby a křesćansku wučbu. 5. Tući mužowje rĕkachu diakonowje, t. j. słužownicy, dokelž ze zastaranjom a rozdźĕlenjom zamožeuja cyrkwi słužachu, tola tež biskopam a mĕšnikam při Božich słužbach. — 9. W Jeruzalemje bĕ wjele synagogow, t. r. mĕstow, na kotrychž Židźa k modlenju a słyšenju słowa Božeho so zhromadźaeliu; tež japoštołowje tu přikhadźachu, zo bychu druhich wo křesćanstwje rozwučeli. Tudy mjenowane synagogi wopyto- wachu so wot Židow, kotřiž bĕcliu mjez pohanami, wosebje mjez Grekskimi rozpjeršeni. Mnozy z tutych a runje najlĕpši mjez nimi přistupichu křesćanstwej, tež Sćĕpan. To pohnu druhich, zo přećiwo tak spĕšnje so rozšĕrjacemu křesćanstwej wustupichu a židowsku wyšnosć k jeho potłoeenju na pomoc wołachu; wosebje roznjemdrjeni becliu přećiwo Sćĕpanej, kotryž prjedy k mm słuseše. — 14. Jĕzus drje bĕ zapusćenje Jeruzalema wĕšćił, nic pak, zo je sam zapusći. VII. 2. Swjaty Šćĕpan pokazuje we dlĕjšej rĕči, kak bu Israel we wšitkich časach wot Bolia spodźiwnje wjedźeny jako jeho wuzwoleny lud, tak wosebje w Abrahamowym a Mojzesowyin casu a tež w času profetow. Israel pak je wot Boha jemu posldćowane spomćženje zacpĕwał, Mojzesej a "profetam so přećiwił, haj mĕru swojich złosći do]ijelriił,_ łidyž Jĕzusa Sprawneho mori. Tale rĕč, kotraž njebu cyle dokonjana, rozzłobi Židow tak, zo Sćĕpana kamjenjowachn. Sćĕpan prajr přitomnym „bratřa“, dokelž bĕchu to po rodźe, a „w6tcy“, słowo, kotrež so poćahuje na wyššich mĕšnikow a sobustawy wysokeje rady.