Volltext Seite (XML)
118 S. Lukaĕ, 18. 5. Tola, dokelž je mi ta wudowa wob-! ćeźna, ehcu ju škitować, zo by na po- sledku přišedši mje njehanila. 6. Dźeše pak Knjez: Slyšće, što sudnik njeprawdy praji! 7. Njebudźe pak Bćh škitować swojieh wuzwolenych, kotřiž k njemu so wolaju wodnjo a w nocy, a zmĕje sćerpnosć jich dla ? * 8. Praju wam: Spĕšnje budźe jich ški- tować. Toła hdyž Syn čłowjeka přińdźe, mĕniš, zo nadeńdźe wĕru na zemi? 9. Rjekny pak k nĕkotrym, kotřiž sebi dowĕrjachu, jako bychu sprawni byli, a druhich zaepĕwachu, tuto přirunanje: 10. Dwaj ĕłowjekaj zeńdźeštaj do tem- pla, zo byštaj so modliłoj, jedyn farisej, a druhi cłownik. 11. Farisej stojo takle při sebi so mo- dleše: Božo, dźakuju so tebi, zo njejsym jako druzy ĕłowjekowje, rubježnicy, nje- sprawni, mandźelstwałamarjo, abo tež jako tńnle cłownik. 12. Posću so dwńjcy za tydźeń, a da- wam dźesatk wot wšoho, štož mam. 13. Cłownik pak nazdała stojo nochcyše ani swojej woĕi k njebju pozbĕhnyć, ale biješe so na swoje wutrobno prajo: Božo, smilny budź mi hrĕšnikej. 14. Praju wam: Tńn woteńdźe wospraw- njeny do swojeho domu před tamnym; přetož kńždy, kotryž so powyšuje, budźe poniženy, a kotryž so ponižuje, budźe po- wyšeny. Mat. 23, 12; wyše 14, 11. 15. Přinjesechu pak k njemu tež dźĕ- ćatka, zo by so jich dńtknył. Hdyž to wuĕownicy widźachu, swarjachu je.* Mat. 19, 13; Mark. 10, 13. 16. Jĕzus pak zwoławši je rjekny: Dajće dźĕćatkam ke mni přińć a njewobarajće jim; přetož tajkich je kralestwo Bože. 17. Zawĕrno praju wam: Stńžkuli nje- přijmje kralestwo Bože jako dźĕćo, nje- přińdźe do njeho. 18. A jedyn předstojnik (synagogi) wo- praša so jeho prajo: Dobry mištrje, što mam činić, zo wĕĕne žiwjenje dństanu? Mat. 19, 16; Mark. 10, 17. 19. Jĕzus pak jemu rjekny: Přeĕo mje mjenuješ dobreho? Nichtń njeje dobry, khiba Bńh sam. 20. Kaznje znaješ: „Njedyrbiš morić; njedyrbiš mandźelstwo łamać; njedyrbiš kradnyć; njedyrbiš wopaĕne swĕdĕenje da- wać; ĕesćuj swojeho nana a mać.“ 2. M6jz. 20, 13. 21. Wńn dźeše: To wšitko sym dźeržał wot swojeje młodosće. 22. To słyšawši dźeše Jĕzus k njemu: Hišće jene tebi so njedństawa: Wšitko, štož maš, předaj a rozdaj khudym, a zmĕ- ješ pokład wnjebjesach; a přińdź a sćĕ- huj mje. 23. To słyšawši zrudźi so wńn, dokelž bĕše jara bohaty. 24. Hdyž pak Jĕzus jeho zrudźeneho wuhlada,rjekny: Kak ćežcy,kotřiž pjenjezy maju, nutř pńńdźa do kralestwa Božeho. 25. Přetož lńže je, zo kamel přez wuško jehły přeńdźe, dyžli zo bohaty nutř pńńdźe do kralestwa Božeho. 26. A rjeknychu, kotřiž to słyšacliu: A štń mńže zbńžny być? 27. A wńn rjekny jim: Štož je njemńžne pola ĕłowjekow, je mńžne pola Boha.* 28. Pĕtr pak dźeše: Hlej, my smy wšitko wopušćili, a smy tebje sćĕhowali. 29. A wńn rjekny jim: Zawĕmo praju wam: Nichtń njeje, kotryž by wopušćił dom, abo staršich abo bratrow, abo žonu abo dźĕći kralestwa Božeho dla, 30. A by njedństał wjele wjacy w tu- tom ĕasu, a w přichodnym swĕće wĕĕne žiwjenje. XVIII. 7. t. r. njebudźe w6n hnydom bjez sćerpnosće, bjez komdźenja sudźić tych, kotřiž jim kiiwdu činja? — 15. t. r. japoštołowje wotdźeržowachu dźžći, zo njebychu Knjeza wobčežowali. — 27. t. r. štož je čłowjekej ze samsuymi mocami njemožne, to je jim možne z pomocu hnady Božeje; źo by bohaty tola po duchu khudy był, dokonja w nim hnada Boža.