Volltext Seite (XML)
S. Lmkaš, 11. 105 7. A tdn z nutřka wotmolwjejo by prajił : Njebudź nń wobeežny; durjc su liižo zam- knjcne, a moje dźčći su ze muu w ko- morje,* njemdžu wstanye a tebi dae. 8. A by-li wdn njepřestal klapae, praju wam: Hač runje wstanywši jemu njeda tobodla, dokelž je jelio přeeel, wstanje tola jelio nabĕhowanja dla, a da jemu kelkož jicłi potrjebuje. 9. A ja praju wam: Prošde, a wam budźe date; pytajee a namakaee; kłapajće, a wam lnidźc wotewrjeue. Mat. 7, 7; 21, 22; Mark. 11, 24; Jan. 14, 13; Jak. 1, 5. 10. Přetož kdždy, kiž prosy, ddstawa, a štdž pyta, namaka; a klapaeemu so wotewri. 11. Komu pak mjez wami, kotryž swo- jelio nana prosy wo klilčli, da wdn ka- mjeń? abo wo ryliu, a da jemu za rybu bada? Mat. 7, 9. 12. Abo prosy-li wo jejo, poda jenui skor])iona? 1;3. Hdyž toliodla wy, kotřiž sće zli, wčsće dol)re dary swojim dźčćom dawać, čini wjacy waš Wćte z njebjes da dobrebo dueba tym, kotřiž jelio proša?* 11. A wdn wubna djablisko, a to l)ĕ nĕme.* A hdyž bč djablisko wulmal, rč- češe nčmy, a lndźo so spodźiwachu. Mat. 9, 32; 12, 22. 15. Nčkotři z nich* pak rjeknychu: Přez Beelzebuba, wjeřclia djabliskow, wu- lionja wdn djabliska. Mat. 9, 34; Mark. 3, 22. lfi. A druzy jeho spytujcy žadaeliu wot njeho znamjo z njebjes. 17. Wdn pak, hdyž jicli mysle widźeše, rjekny jim: Kdžde kralestwo, we sebi sa- mom rozdźčlene, zapusći so, a dom na dom padnje. 18. Je-li pak tež djabol we sebi samoin rozdźĕleny, kak wobstoji jelio kralestwo? dokełž prajiće, zo ja přcz Beelzebuba djabliska wuhonjam. 19. Wuhonjam-li pak ja přez Beelze- bul)a djabliska, přez kolio wuhonjeju je wašc dźeći? Tohodla budźa woni waši sudniey. 20. Wuhonjam-li pak ja z porstom Bo- žim* djabłiska, je zawčrno kralestwo Bože k wam přišło. 21. Hdyž sylny wobrdnjeny stražuje swdj dwdr, je to w mĕrje, štož ma. 22. Jelizo pak sylniši dyžli wdn přiń- dźe a jeho přcmćže, wozmje (jcmu) wšitku jolio brdń, na kotruž so spušćešc, a roz- dźčli jelio wurubki. 23. Štdž njejo ze mnu, je přećiwo mi, a štdž ze mnu njeliromadźi, rozpjerša. 24. Ildyž je njcčisty duełi z čłowjeka wušoł, khodźi po suehich mčstacli, pytajo wotpočink; a njenamakawši praji: Wrdću so do swojeho domu, z kotrehož sym wušoł. 25. A lulyž (tam) přińdźe, namaka jdn z khošćemi wumjećeny a wudcbjeny. 2(i. Tuž dźe, a přiwozmjc sedm druhich duchow, lidršich, dyžli sam je, a zastu- piwši bydla tam. A tak bywaju poslednje wčcy tutoho čłowjeka hćrše, dyžli prčnje. 27. Sta pak so, hdyž tak rĕčešc, zo jena ždnska z ludu swdj hłds pozbčhnywši jemu rjekny: Zbdžny žiwot, kotryž jc tebje no- sył, a nadra, kotrež sy wužiwał.* 28. A wdn rjekny: Haj, zbdžni su, ko- třiž słowo Bože słyša a je zakhowaju. 29. Hdyž pak so črjddy skhadźowaehu,* poča wdn rĕčeć: Tdnle splah je zły splah; znamjo požaduje,- ale znamjo njebudźc jemu date, khiba znamjo profety Jonasa. Mat. 12, 39. 30. Přetož jako bč Jonas znamjo Nini- vitam, tak budźe tež Syn čłowjeka tuto- mu splahej. j on . 2, l. XI. 7. t. r. nielito z mojich njeje wotućeny. — 13. „Dol)relio cluclia", t. r. swoje njebjeske linady; sjiokojnosć a spodobanje Bože jako najwosebniše (lary wam (la. — 14. t. r. ton wot złelio dueha wobsydnjeny čłowjek be nĕmy. — 15. t. r. nĕkotři z farisejow a pismawueenych. — 20. t. r. z mocu Božej. — 27. t. r. kak zbožowna dyrbi mać być, kotraž je tajkeho syna porodźiła a ćĕšiła. — 29. W nadźiji, zo znamjo z njebjes wohladaju, kotrež bĕehu wot njeho žadali.