Volltext Seite (XML)
S. Lulcaš, 6. 93 STAW VI. Jĕzus zamołwja swojieli japoštołow, kotřiž na sa- baće kłosy torhacłm, a wuhoji na druhini sabaće wusklmjenu ruku. Wuzwoli sebi ze swojich wućownikow 12 japoštołow, a z nimi a z wulkej Ćrjćdu ludu na kraju stojo wuĆi a dawa wšelake rady a přikaznje, jako wo třĕscy we woku bliž- šeho, kak so dobry štom wot złeho na płodźe rozeznawa, komu so ton runja, kotryž jeho słowa słyši a je wobkedźbuje, a konm t6n, kotryž je słyši, ale njewobkedźbuje. Sta j»ak so na druhoprĕnim sabaće,* zo won přez sywy dźčše, a jeho wueowniey šeipachu klosy, a z rukomaj je rozeerawši jedźachu. Mat. 12, 1; Mark. 2, 28. 2. Nĕkotři z farisejow pak prajaohu jim; (’ohodla činiće, štož so njesluša na sabaće? 3. A wotmolwjejo rjekny .Tčzus k nim: Njejsće ani to čitali, što David sčini, hdyž bu hlodny, won a kotřiž bčclm z nim? 4. Kak zastupi do domu Božeho, a wu- stajene khlčby wza a jčdźeše, a tym da, kotřiž bĕcliu z nim, kotrež jčsć so nje- słuša, khiba jeno mčšnikam. I. Kral.21, ti. 2. Mojz. 29, 32 ; 3. M6j/.. 24, 9. 5. A praješe jim: Syn člowjeka je knjez tež sabata. t). Sta j)ak so tež na druhim sabaće, zo do synagogi stupi a wučeše; a ł)čše tam čłowjek, a jelio prawa ruka bč ze- skhnjena. Mat. 12, 10; Mark. 3, 1. 7. Pismawučeni a farisejowje pak kedź- l)owachu, budźe-li na sabaće wustrowjeć, ^ zo bycliu namakali, čohoždla byelm jelio wobskoržowali. 8. Wćn pak wčdźeše jicli mysle, a dźeše čłowjekej, kiž mĕješe zeskhnjenu ruku: Wstań a stuf) do srjedźa. A wstanywši stoješe won. 9. Jĕzus pak dźeše k nim: Prašam so was, słuša-łi so na sabaće dobre činić abo złe, žiwjenje zakhować abo zaltubić? 10. A nawšitkicłi spohladowawši rjekny čłowjekej: Wupřestri swoju ruku. A wćn wupřestrĕ, a jelto ruka bu zaso strowa. 11. Woni pak buchu z njemdrosću na- j)jelnjeni, a rozrččowaehu so mjez sobu, što ł)ycłm Jĕzusej sčinili. 12. Sta j»ak so we wonych dnjaeh, zo wću na lioru woteńdźe so modlić, a bčšc j)řez nće w modlitwje k Boliu. 13. A hdyž dźeń bu, j)owoła swojich wučownikow a wuzwoli dwanaćoclt z nicli, (kotrychž tež japoštołow* pomjenowa): Mat. 10, 1; Mark. 3, 13. 14. Symana, kotreliož Pĕtra j)řimjenowa, a Handrija jelio bratra, Jakuba a Jana, Filipa a Bartromja, 15. Mateja a Domaša, Jakuba Alfejo- welio, a Symana, kotryž Zclotes rčka, l(i. A Judaša Jakubowelto,* a Judaša Iskariota, kotryž lm j)řeradnik, 17. A zestuj)iwši z nimi dele stoješe na j)ćlnym mĕsće, a črjćda jeho wučow- nikow, a wulka mnohosć ludu z eyłeje Judeje, a z Jeruzalema, a z přimćřskeje krajiny, a z Tyra a Sidona, 18. Kotřiž bčchu přišli, zo bychu jcho slyšeli a wot swojicli khorosći wustrowjeni 1 >y 1 i. A kotřiž bčchu wot nječistyeh du- cliow krjudźeni, buchu wustrowjeni, 19. A wšitkćn lud j»ytašc jeho so dćt- knyć; přctož mćc z njeho wukhadźeše a wustrowješe wšitkieh. 20. A wćn j)ozbĕhnywši woči na swojich wučownikowpraješe: Zbćžni(sće) khudźi,* dokelž waše jc kralestwo Bože. Mat. 5,3. 21. Zbćžni (sće), kotřiž sće nĕtko liłćdni, dokelž łmdźećc nasyćeni. Zbćžni, kotřiž nčtko płakaće, dokelž budźeće so smjeć. 22. Zbćžni budźeće, hdyž budźa was ludźo liidźić, a was wustorkować a hanić, a lidyž zaćisnu wašc mjeno jako złe, dla Syna čłowjeka. Mat. 5, 11. 23. Wjeselće so na tom dnju a radujćc so, přetož hłej, waša mzda je wulka w njebjcsach; tak dźč činjachu tež jich wćt- cowje profetam. VI. 1. Najskerje je to preni sabat po druhiin dnju jutrow. — 13. t. r. p6słow. — 10. Judaś je tun samy, kotreliož Matej a Mark Tadeja mjenujetaj. — 20. t. r. kliudźi po dueliu, z prawyui zmyslenjom; přetož klindoba sama bjez křesćanskeho zinyslenja nječini čłowjekow zbožnyeli.