Volltext Seite (XML)
78 S. Marka, 14. 15. natwarju za tři dny dnihi, nic z ruku wudźčłany. 59. A jich swčdčcnjc njcbč jcnajkc. (50. A wyšši mčšnik wstanywši wosrje- dźa wopraša so Jčzusa prajo: Njewotmol- wjcš ničo na to, štož přcćiwo tcbi so swčdči wot nich? (51. W6n pak mjclčešc a njewotmolwi ničo. Znowa jclio wyšši mĕšnik so prašcšc a rjckny jcmu: Sy ty Khrystus, Syn khwalcncho Bolia? 62. Jčzus pak rjckny jcmu: Ja sym; a wy budźcćc widźeć Syna člowjcka sc- dźaccho k prawicy mocy Božcjc a při- khadźaecho z mrćčclemi njebja. Mat. 24, 30 a 26, 64. 63. Wyšši mčšnik pak rozdrčwši swoje drasty dźcšc: Sto bišćc trjebamyswčdkow? 64. Slyšeli sćc bohahanjenjc; što so wam zda? Woni wšitcy wotsudźichu jcho, zo jc smjcrće winowaty. 65. A nčkotři počachu na njelio pluwać a jcho wobličo zawodźewać a z pjasćcmi jeho bić a jcmu prajić: Wčšć nam; a słužowniey jeho kleskachu. 66. A hdyž bč I’čtr w dworje deleka, přińdźe jcna ze služownicow wyššeho mčš- nika. Mat. 26, 69; Luk. 22, 56; Jan. 18, 17. 67. A wuhladawši Pčtra so wohrčwa- celio, praji na njeho poldadawši: Tež ty bčšc z Jčzusom Nazarcnskim. 68. Alc won zaprč prajo: Ani njeznaju jelio, ani njcwčm, što prajiš. A wćn wuńdźc přcd dwćr, a honač zaspčwa. 69. Hdyž pak bĕ jcho słužownica zaso wuhladala, poča wokołostojacym j)owčdać, zo je tež wćn wot nich. Mat. 26, 71. 70. Ale wćn znowa prčješe. A po khwilcy prajachu zaso, kotřiž tam sto- jachu, k Petrej: Woprawdźe, sy wot nich; přetož sy tež Galilejski. Luk. 22, 59; Jau. 18, 25. 71. Wćn pak poča kleć, a přisahać: Njeznaju toho čłowjeka, wo kotrymž rĕčiće. 72. A hnydom zaspĕwa honač znowa. A Pĕtr dopomni so na słowo, kotrež bĕ jemu Jĕzus prajił: Prjedy hač honač dwćj- cy zaspčwa, zaprjcš mjc tři krćć. A wćn poča plakać. Mat. 26, 75; Jan. 13, 38. STAW XV. Jĕzus před Pilatom wobskorženy ničo njewotmoł- wja. Barabbas je pušćeny, Jĕzus je lce křižo- wanju podaty. Wot wojakow' wusmĕšany je wje- dźeny na Golgotha a po rozdźelenju drasty je mjez mordarjomaj křižowany a słyši lianjenja, wot wšelakich ludźi wuprajene. Při nastatej ćmĕ zawoła Jĕzus Eli; z kisałom napojeny wu- dychny wćtře zawołajo. Jeho ćĕło je wot Jozefa pohrjebane. A hnydom rano wuradźiwši wyšši mčš- nicy ze staršimi a pismawučenymi a z cy- łej radu, a zwjazawši Jčzusa wjedźechu a podacbu jeho Pilatej. Mat. 27,1; Luk. 22, 66; Jan. 18, 28. 2. A Pilatus so jeho wopraša: Sy ty kral Zidow? AYćn pak wotmolwjejo dźešc k njemu: Ty prajiš. 3. A wyšši mčšnicy wobskoržowacbu jelio we mnohim. Mat. 27, 12; Luk. 23, 2. 4. Pilatus pak wopraša so jelio zaso prajo: Njewotmołwješ ničo? hlej, w kak mnohim tcbje wobskoržuja. j an . 18, 33. 5. Jčzus pak ničo wjacy njcwotmołwi, tak zo Pilatus so dźiwaše. 6. Na swjaty dźeń pak pušćowaše jc- nolio z jatych, kotrchožkuli žadachu. 7. Bčše pak jedyn, z mjonom Barabbas, ze zbčžkarjemi zajaty, kotryž bĕ při zbčžku inordařstwo skućił. 8. A hdyž lud liorje přińdźe, poča prosyć (zo by sčinił), jakož jim přeco činješe. 9. Pilatus pak wotmołwi jim a rjekny: Chceće, zo wam krala Zidow pušću? 10. Přetož wćn wčdźeše, zo bčcliu jełio wyšši mĕšnicy ze zawisće podali. 11. Wyšši mčšnicy pak našćuwacłiu lud, zo by jim radši Barabbasa pušćił. 12. Pilatus pak zaso wotmołwjejo dźeše k nim: Sto pak chceće, zo sčinju kralej Zidow? Mat. 27, 22; Luk. 23, 14. 13. A woni zaso wołachu: Křižuj jeho!